Vleermuizen op Hillig Meer

Ieder jaar komt Vleermuiswerkgroep Drenthe naar Natuurbegraafplaats Hillig Meer voor de jaarlijkse vleermuizentelling. Vleermuizen leven grotendeels onzichtbaar, maar hebben een verrassend grote impact op het ecosysteem en de biodiversiteit van het natuurgebied. 

Wist je dat vleermuizen hoog in de voedselketen van insecten staan? Eén vleermuis kan per nacht duizenden muggen en motten eten. Daarmee houden ze insectenpopulaties op een natuurlijke manier in balans. Dat betekent minder overlast voor mensen, maar vooral ook dat planten, bomen en het bodemleven zich zonder ingrijpen kunnen ontwikkelen. Een vorm van natuurlijk beheer dat past bij de manier waarop we op Hillig Meer met de natuur omgaan.

Grootoorvleermuizen

De vleermuizen die op de natuurbegraafplaats zijn gezien en geteld, zijn grootoorvleermuizen. De naam zegt het al: hun meest opvallende kenmerken zijn de extreem lange oren. Deze zijn bijna net zo lang als het lichaam. In rust vouwen ze deze zorgvuldig op onder hun vleugels, alsof ze een sjaal dragen.

Die grote oren maken ze uniek. Grootoorvleermuizen jagen niet alleen met echolocatie, maar luisteren ook actief naar hun prooi. Ze kunnen insecten zelfs van bladeren ‘plukken’ en zijn in staat hun echolocatie tijdelijk uit te schakelen om puur op gehoor te jagen. Dat is te vergelijken met het vangen van een mug in het donker, alleen door te luisteren. Als grootoorvleermuizen in een gebied leven, is dat een teken van een gezond, rustig en gevarieerd landschap.

Vleermuisgroep Drenthe

De werkgroep bestaat uit ecologen, vrijwilligers en specialisten die vleermuizen onderzoeken en monitoren. Zij adviseren bij bouw- en natuurprojecten en delen hun kennis met gemeenten, natuurbeheerders en geïnteresseerden. Vleermuizen zijn beschermde diersoorten en doordat ze klein, snel en vooral ‘s nachts actief zijn, zijn ze moeilijk waar te nemen. Juist daarom zijn deze werkgroepen zo belangrijk.

De werkgroep richt zich onder andere op het in kaart brengen van winterverblijfplaatsen, zoals bunkers en kelders, en op het inventariseren van jachtgebieden, trekroutes en zomerverblijfplaatsen. In de winterperiode worden bekende verblijfplaatsen bezocht, worden de aanwezige dieren geteld en worden inventarisatierapporten opgesteld. Deze kennis vormt de basis voor het nemen en stimuleren van beschermingsmaatregelen.

Tussen leven en dood

Vleermuizen leven in grotten, zolders en holtes: plekken die van oudsher worden gezien als ‘grensgebieden’. In mythologische verhalen worden ze daarom vaak verbonden met de overgang tussen leven en dood, met bescherming en met het bewaken van rustplaatsen. Niet toevallig passen  vleermuizen goed bij plekken waar stilte, herdenken en natuur samenkomen.